اسمش را گذاشته بود

عاروق های مدادم

بعد مدادش عوض شد

نوشت

عاروق های خودکارم

خودکارش عوض شد

نوشت

عاروق های خودنویسم

خود نوسش عوض شد

حالا نوشته

عاروق های کی بوردم

طفلی خودش

با تو شروع می شود هر سال
هر ماه
هر لحظه
و
عصاره ی هر سال می شود بهار
و خلاصه ی هر بهار
اردیبهشت نگاهت…

روز های زندگی ام کنار تو آغشته از عطر خوش حضورت
تولدت مبارک عزیزم

غیر از خدا هیچکس نبود

و

دنیا روی سیر تسلسل است

هزار هم که بگردد و بیایند و بروند

باز می رسد به نقطه ی اولش که

غیر از خدا هیچکس…!

۱- سال ۸۳ بود, تا بستانش

استاد کارگاه داستانمان گفت:

خانم ها معمولن تعهدی به نوشتنشان ندارند همین که خانه دار شوند و شوهر کنند

قلمشان می شود اسکاچ ظرف شویی!

توی دل ۱۸ ساله ام گفتم : مبادا که من … خیالات باطل کردی

او ان روز ترغیب می کردو  من امروز گویا دچارش

2 – اولین داستان کوتاهی که نوشتم

قصه ی یک جزیره ی کوچک بود

که دلش نمی خواست وسط ان دریای بزرگ تک و تنها زیر آب برود و ناپدید شود

اولین عکس دونفره ما

اولین نماز دو نفره ما

اولین….

اولین سالگرد ازدواج ما

یک وقت هایی باید بدون شناخته شدن حرف هایی را بزنی
مثل امضایی بدون نام زیر یک مقاله ی تند سیاسی!

گرچه رسم الخط و نحوه ی نگارش امضای وجودی هر فردی ست اما
بهتر است شناخته نباشی
تا راحت تر اظهار نظر کنی!
قید و بندها گاهی گره می شوند بیخ گلویت!

از من نشنیده بگیرید

ولی تک نوشته های وبلاگی اگر خواننده نداشته باشه

نویسنده از نوشتن سرد میشه

از من نشنیده بگیر

گاهی بگذار هوای ابریت ببارد

برای هم خانه ایت خوب است…

بعضی اشتباهات ممکنست  بخشیده شوند

اما هیچ وقت فراموش نمیشوند

آدم جایز الخطاست

اما هر خطایی جایز نیست

پیشاپیش از دوستانی که وب مارو میخونند ولی بازی عصر پادشاهان رو نمیشناسند عذر میخوام!

۲۵ سال نبودنت را به من بدهکاری!!!

و خدا رو شکر که ۲۶امین  سال بودنت رو کنارت هستم

مبارک باشد بودنت کنار من بر ما!

تولدت مبارک بانوی مهربان زندگی من

پ ن:قلم ضعیفم رو به مهربانیت ببخش!

امسال بر خلاف پارسال

(اوایل سال در مقایسه با اواخر سال قبل دیگه اینم توضیح دادن داره؟)

سال خوبی بود

هر چقدر اخر سال قبل هی از دست دادیم

سال ۹۱ هی بدست اوردیم

باشد که هی همینجور رو مود بدست اوردن بی افتیم

گرچه اموات محترم و محترمه زدند عید خانواده شان را نیست و نابود کردند اما خب

عوضش کلهم شروع سال با خوبی بود.

نثار روح از دست رفته ها صلوات

واسه بقایا هم یه کف بزنید دلشون باز شه

____________________________________________

کاش ما همیشه تازه عروس می موندیم همینجوری هی عیدی می گرفتیم

کیف عیدیمون امسال خاطره انگیزناک شد

همه در صدد ربایشش فکرای خبیث می کردن

والا!

________________________________________________

پیکانی داریم خوشگله نه بوق داره نه فرمون

دوریش برامون مشکله شدیم باش درب و داغون

(با ملودی آهویی دارم خوشگله خوانش شود)

(در این مکان عکس پیکانمون نصب خواهد شد الان سر کاره )

حوصله ی سیاسی نویسی و غر های مملکتانه را ندارم

آن هم دم عید که هی آدم باید پست های جینگولانه بزند و هی گل و بلبل و هورا و هورا کشی داشته باشد.

اما فقط یک کلمه می خواهم از آقای رییس جمهوری ۶۳ درصدی ِصدقه ی سری همین آدم هایی که حالا طرفداران زقش دارند می کوبندشان (منظورم اصلن آیت ا… مصباح و امثالهم نیست هااااا)

بپرسم که هنوز هم گوجه فرنگی کنار خانه ی آنها کیلویی ۵۰۰ تومان است؟

___________________________________________________

در جواب خانه نشینی یازده روزه فرمودند: احمدی نژاد و خانه نشینی؟ احمدی نژاد و فعالیت نکردن؟نه عزیز جان برادر

شما که اصلن خانه نشین نیستی ولی با این سیاست گذاری های گل و بلبلت همه ی مرد های ایران را خانه نشین کردی

از شرم چهره ی گل انداخته ی بچه هایشان

برای ذوق خرید عید و جیب های به تباهی رفته ی شان!

____________________________________________________

دیروز توی خیابان  داشتیم راه می رفتیم

جلوی یک مغازه ی ذرت مکزیکی فروشی یک خانواده ی ۵ نفره بودند با یک لیوان ذرت مکزیکی

دختر کوچک به پدرش گفت:

بابا چرا یکی گرفتی؟

و ما به چهره ی پدر و رنگ و روی ناگهان پریده ی مادر نگاه نکردیم

مبادا…

روز های کودکی ات را می گذرانی

نه به فکر های مغشوش و نه به پوستر مجله های انچنانی

 و نه به بازی های بی سرو ته

بلکه با

مدیر مدرسه و زن زیادی و سووشون

کودکی هایت را می بری وارد خانه ی زن و شوهری میکنی

که سنگی بر گور پدر خانواده نیست

و تو می شوی فرزندشان

در ذهن خود

می شوی

کلمه هایی که این دو می تنند

اولین رمان زندگی ات می شود داستان زندگی زری و یوسف

یادت می ماند

همیشه وقتی دستت پر است

باید

شلخته درو کنی تا چیزی گیر خوشه چین ها بیاید

با سحر می تازی

تا به خان های قدرت طلب زندگی ات نبازی

و با تیری که بر قلب یوسف می نشیند

جای زری روزها مویه می کنی و عزاداری

روزهای خوب کودکی ام

و کتاب هایی که حالا تا سقف چیده امشان

همه مرهون قلم زنی ست که حالا دو روز است نفس نمی کشد قلمش

سیمین دانشور

بانوی بهترین رمان زندگی ام

توی ۱۲ سالگی.

۱۸ اسفند ۹۰ دنیا بانوی ۹۰ ساله ای را از دست داد که …

بعضی وقت هایی هست توی زندگی که باید ندیده بگیریشان

هر چقدر هم که دلت نخواهد

بعضی از آدم ها را هم

چند وقتی ست یکی از دوستانم بد جور ذهنم را در گیر کرده!

از هیچ چیزش این قدرناراحت نیستم

که از این موضوع:

روزی بفهمد چقدر اشتباه کرده

که راه برگشتی نداشته باشد…

از زمان نشر بازی عصر پادشاهان تا به امروز بیش از ۱۳۰۰۰ عضو در سه سرور ارائه کننده بازی جذب شده اند. این امر نشان از فهم و درک بازیکنان و حمایت از بازی های ایرانی است. این موفقیت را مرهون لطف خداوند و تلاشهای  مجدانه تیم توسعه سامان هستیم . لازم دانستیم  که این افتخار را به همه بازیکنان و هموطنان عزیز تبریک عرض نماییم.این باعث افتخار برای یک بازی ایرانی است که تازه شروع کارش هست و رقبای بسیار قدرتمند خارجی هم دارد..

اصلن این که بنشینی غر بزنی خوب است

یک جور هایی لذت بخش است .

گذشته از حس ناجورش یک وقت هایی لازم است

نه این که یک جان سر راهی پیدا کنی و هی بهش غر بزنی ها نه,

اصلن باید بعضی وقت ها بنشینی جلوی آیینه با حالت تمرگیدن و هی غر بزنی

لازم هم نیست اوقاتی حتمن آیینه ای پیدا کنی همینقدر که بدانی یک روزی می شود موهات را شانه نزدی

آرایش صورتت را هم با شیر پاک کن خالی پاک کردی و صبحش هم صورتت را نشسته,  نشستی _با همان حالت جلو آیینه _پای نت کافی ست تا بفهمی وقت غر زدنت است.

و بعد آدم ها یخ می زنند

نه آن طور که همیشه می گویند

بیروح

نه

یخ می زنند

یک سوم آب بدنشان یخ می زند

قندیل می بندند و

با تلنگری

می پاشد از هم

لایه ی نازک یخشان

__________________________________

بگذار اهمیت های زندگیت تا ابد برایت مهم باشند

این قدر تکرارشان نکن !

یک روز!

از چشم می افتند آنها که هی به دهان می آیند

__________________________________________

سالی یک بار خانه تکانی میکنی

هر لحظه باید خاطره تکانی کنی

از آنها که

نمی بایست می بودندو بودند

باید می رفتند و نرفتند

آنها که توی بازی تقلب کردند

__________________________________

مثل خشی روی کاغذ دیواری نو اتاقند

بعضی ها

اینقدر که

نا بجایند

اتفاقن خوش بودن به همین راحتی ست…
چشم هایت را که باز کنی
و همه را ببینی
خوشی!
هیچ چیز را منها نکن
منها شدنی ها خودشان می روند
فقط کافی ست
چشم هایت را باز کنی و
زیر لب زمزمه کنی
چه روزگار خوشی…

آنهایی که عشق را به استهزا می گیرند

همان هایی اند که

به نام عشق به کام هرزگی زده اند…

_____________________

یادم نمی ماند

بی تو

نفس کشیدن